نوه و پسر مشایخ صوفی کرمان و خویشاوند مشیرالدوله. در مقام وزیر ایران در باکو مدرسهای برای کودکان ایرانی و گارد مردمی در جنگهای مسلمان–ارمنی ۱۲۸۳–۸۴ برپا کرد؛ همان پیوندهای قفقازی بعدها در جنگ داخلی به کار مشروطهخواهان آمد. در باکو و فرانسه به سوسیالیسم گرایید، با رادیکالهای آذربایجان همراه شد، در کمیتهٔ انقلابی ملی سری عضویت داشت و در تیر ۱۲۸۷ مجاهدان مدافع مجلس را رهبری کرد. در استبداد صغیر به اروپا گریخت.