شاه برای شکستن مقاومت تبریز پنهانی راهزنان ایلی را به کار گرفت. پسر رحیمخان چلبیانلو حومهٔ تبریز را غارت کرد و چند صد دهقان را کشت، و دربار در توطئهٔ ترور اعضای رادیکال انجمن تبریز دست داشت. نان کم شد و شورش گرسنگان گسترش یافت؛ در یک مورد زنان تهیدست تاجری را که غله انبار کرده بود کشتند. پانصد زن در میدان بهارستان تهران گرد آمدند و خواستار پایان خونریزی شدند.