در بهار ۱۲۹۰ بر سه اصل منتشر شد: «تمرکز، پارلمانتاریسم و دموکراسی». میخواست ایران را از «نظم کهنهٔ فئودالی» به دولتی سرمایهداری نوین با اصلاحات اجتماعی برای کارگران، پیشهوران و دهقانان و سرانجام سوسیالیسم برساند. خواستار دولت مرکزی نیرومند برای پایاندادن به سلطهٔ منطقهای خوانین، صنعتیشدن برای ایستادگی در برابر نفوذ خارجی، خدمت نظام همگانی و جدایی دین از دولت بود — رویارویی مستقیم با دو قدرت سترگ کشور، علما و خوانین ایلات. آفاری به تنش میان تمرکزگرایی و دموکراسی آن اشاره میکند.
گروهها ۳
- حزب دموکراتحزب سیاسیparticipant
- علماجناح دینیtarget
- ایلات و عشایرایلtarget